भदौ १० गते रसुवाको भोटेकोशी नदीमा आएको विनाशकारी बाढीले धेरैका सपना एकैछिनमा बगाइदियो। शान्त रूपमा बगिरहेको नदी अचानक उर्लिएपछि भोटेकोशी किनारका बस्तीमा त्रास फैलियो। केही समयमै बाढीको भेलले घर, सडक, पुल, व्यवसायिक संरचना र खेतबारी बगाउँदै लग्यो।

आँखैअगाडि आफ्ना घर र सम्पत्ति बग्दा स्थानीयले केही गर्न सकेनन्। कसैले ज्यान जोगाउन भाग्ने मौका पाए, कसैले आफन्तलाई सुरक्षित स्थानमा लैजान सकेनन्। बाढीपछि धेरै परिवारका सदस्य सम्पर्कविहीन बनेका छन्।

अहिले भोटेकोशी किनारका धेरै ठाउँमा बाढीको पुरानो स्वरूप छैन। कतै भग्नावशेष मात्र बाँकी छ, कतै सडक र पुलको नामोनिशान छैन। कुनै समय मानिसको चहलपहल हुने ठाउँमा अहिले बाढीले छोडेको विनाशको दृश्य देखिन्छ।

सबैभन्दा पीडादायी अवस्था भने आफन्त गुमाएका परिवारको छ। आफ्ना मान्छे कहाँ छन् भन्ने थाहा नहुँदा परिवारका सदस्यहरू दिनरात खोजीमा छन्। कतिपय परिवार अझै आफ्ना प्रियजन जीवितै फर्किने आशामा बाटो कुरिरहेका छन्।

बाढीपछि नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरीसहितका उद्धार टोली खोज तथा उद्धारमा परिचालित छन्। नदी किनार, भग्नावशेष तथा जोखिमपूर्ण क्षेत्रमा खोजी अभियान चलिरहेको छ। विभिन्न स्थानमा फेला परेका शवको पहिचान गर्ने र आफन्तलाई बुझाउने प्रक्रिया पनि जारी छ।

भोटेकोशीको बाढीले रसुवामा मात्रै होइन, नुवाकोट, धादिङ, गोरखा, चितवन, तनहुँ तथा नवलपरासीका विभिन्न क्षेत्रमा समेत ठूलो क्षति पुर्‍याएको छ। बाढीमा परी ज्यान गुमाउनेको संख्या बढ्दै गएको छ भने ठूलो संख्यामा नागरिक अझै सम्पर्कविहीन छन्।

राहत र उद्धारका प्रयास भइरहे पनि प्रभावित परिवारको पीडा कम भएको छैन। घर गुमाएकालाई घर चाहिएको छ, रोजगारी गुमाएकालाई आयको आधार चाहिएको छ र सबैभन्दा ठूलो कुरा—हराइरहेका आफन्तको खबर चाहिएको छ।

भोटेकोशीको पानी विस्तारै शान्त हुँदै जाला, तर बाढीले दिएको घाउ भने प्रभावित परिवारको मनमा लामो समयसम्म रहनेछ। अहिले उनीहरूको एउटै प्रश्न छ—“हाम्रा आफन्त कहाँ छन्?”