घरघरमा दसैँ भित्रिसकेको छ। परदेशमा रोजगारीका लागि गएका नेपालीहरू बिदा मिलाएर घर फर्किरहेका छन्। सहरका सडकहरू सुनसान बन्दै गएका छन्। बजारमा चहलपहल घटेको छ। चारैतिर दसैँको उमङ्ग र खुसी छाएको छ। तर, यही सुनसान सडकमा नीलो पोसाक लगाएका ट्राफिक प्रहरीहरू भने नागरिकको सुरक्षाका लागि आफ्नो कर्तव्यमा निरन्तर खटिरहेका छन्।

सायद उनीहरूलाई पनि दसैँमा घर जाने रहर थियो होला। आमाबुवाको हातबाट टीका थाप्ने, ठूलाबडाको आशीर्वाद लिने, परिवारसँग बसेर मिठोमसिनो खाने र आफ्ना सन्तानसँग खुसी साटासाट गर्ने सपना थियो होला। दसैँको दिन घरपरिवारसँगै बसेर हाँस्ने, रमाउने र बाल्यकालका सम्झनाहरू ताजा बनाउने चाहना पनि थियो होला। तर, नागरिकको सुरक्षा र सेवाको जिम्मेवारी बोकेका उनीहरूका लागि आफ्ना रहर र इच्छाभन्दा कर्तव्य ठूलो बनेको छ।

जब धेरै नेपाली दसैँ मनाउन घर फर्किरहेका छन्, तब यिनै प्रहरीहरू भने सडकमा नागरिकको सुरक्षाका लागि पसिना बगाइरहेका छन्। कसैले निधारमा रातो टीका लगाएर दसैँ मनाइरहँदा उनीहरू सडकमा सवारी व्यवस्थापन गरिरहेका छन्। कसैले परिवारसँग बसेर खुसी साटिरहेका बेला उनीहरू दुर्घटना हुन नदिन र यात्रुलाई सुरक्षित गन्तव्यसम्म पुर्‍याउन खटिरहेका छन्। अरूका लागि दसैँ सहज र सुरक्षित बनाउने क्रममा उनीहरू आफ्नै परिवारसँगको खुसीबाट टाढा छन्।

विडम्बना ! हामीलाई समस्या पर्दा सबैभन्दा पहिले प्रहरी नै चाहिन्छ। दुर्घटना हुँदा, चोरी–डकैती हुँदा, झैझगडा पर्दा, विपद् आइपर्दा वा कुनै अप्ठ्यारो परिस्थितिमा फस्दा हामी सुरक्षाका लागि प्रहरीलाई नै गुहार्छौँ। तर, कहिलेकाहीँ सामान्य कुरामा पनि हामी प्रहरीसँग विवाद गर्छौँ, उनीहरूको कामप्रति असन्तुष्टि जनाउँछौँ र मर्यादासमेत बिर्सिएर अपमानजनक व्यवहार गर्छौँ।

हामीले एकपटक सोच्नुपर्छ—हाम्रो सुरक्षा सुनिश्चित गर्न उनीहरूले कति दिनरात आफ्नो परिवारबाट टाढा बिताएका होलान् ? कति चाडपर्व ड्युटीमै बिताएका होलान् ? नागरिकको ज्यान जोगाउन कति जोखिम मोलेका होलान् ? आफ्नो दुःख लुकाएर अरूको दुःखमा साथ दिन कति पटक दौडिएका होलान् ?

प्रहरी पनि हामीजस्तै भावना भएको मानिस हो। उनीहरूका पनि आमाबुवा छन्, श्रीमती छन्, छोराछोरी छन् र परिवारसँग बिताउन चाहेका अनगिन्ती खुसीका क्षण छन्। उनीहरूलाई पनि चाडपर्वमा घर जान, आफ्ना प्रियजनसँग बस्न र परिवारको माया महसुस गर्न मन लाग्छ। तर, वर्दी लगाउँदा उनीहरूले आफ्नो व्यक्तिगत खुसीलाई थाती राखेर नागरिकको सेवामा समर्पित हुनुपर्ने हुन्छ।

त्यसैले यो दसैँमा सडकमा खटिएका प्रहरीलाई देख्दा केवल ट्राफिक नियम सम्झिने होइन, उनीहरूको त्याग र समर्पणलाई पनि सम्झौँ। उनीहरूसँग बोल्दा सम्मानजनक भाषा प्रयोग गरौँ। नियम पालना गरौँ, अनावश्यक विवाद नगरौँ र उनीहरूको जिम्मेवारीलाई बुझ्ने प्रयास गरौँ।

किनकि दसैँ हाम्रो घरमा मात्र खुसी बनेर आएको छैन, हाम्रो सुरक्षाका लागि सडकमा उभिएका ती प्रहरीहरूको त्याग र कर्तव्यमा पनि यसको अर्थ लुकेको छ। उनीहरूले आफ्नो परिवारसँगको खुसी त्यागेर हाम्रो यात्रा सुरक्षित बनाइरहेका छन्, ताकि हामी निर्धक्क भएर आफ्ना प्रियजनसँग दसैँ मनाउन सकौँ।

यस दसैँमा टीका र जमरासँगै कर्तव्यमा खटिएका प्रहरीप्रति सम्मान पनि व्यक्त गरौँ। उनीहरूलाई अपमान होइन, सम्मान दिऔँ। विवाद होइन, सहकार्य गरौँ। किनकि सुरक्षित समाज निर्माण गर्नु प्रहरीको मात्र जिम्मेवारी होइन, हामी सबैको साझा दायित्व हो।

दसैँमा आफ्नो घरपरिवारसँग हुन नपाए पनि हजारौँ नेपालीको यात्रा र जीवन सुरक्षित बनाउन खटिएका सम्पूर्ण नेपाल प्रहरी तथा ट्राफिक प्रहरीप्रति उच्च सम्मान। तपाईंहरूको त्याग, समर्पण र सेवाभावलाई सलाम

बिचार शुसिला कार्की